Materiały do rzeźbienia pochodzenia roślinnego lub mineralnego, obrobione oraz artykuły z takich materiałów; formowane lub rzeźbione artykuły z wosku, stearyny, gum i żywic naturalnych lub mas modelarskich, oraz pozostałe artykuły formowane lub rzeźbione, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; obrobiona, nieutwardzona żelatyna (z wyjątkiem żelatyny objętej pozycją 3503) oraz artykuły z nieutwardzonej żelatyny

Kod CN 960200 obejmuje obrobione materiały roślinne lub mineralne przeznaczone do rzeźbienia oraz wyroby z tych materiałów, a w szczególności: meerschaum (sepiolit), bursztyn, gagat, aglomeraty bursztynu i gagatu oraz skorupę orzecha kokosowego i innych twardych materiałów roślinnych stosowanych do rzeźbienia. Podpozycja ta wchodzi w skład działu 96 Nomenklatury Scalonej, poświęconego różnorodnym wyrobom przemysłowym. Meerschaum — uwodniony krzemian magnezu — jest miękkim minerałem używanym do wyrobu fajek, figurek i przedmiotów dekoracyjnych. Bursztyn (sukcynit) jest kopalną żywicą roślinną o szerokim zastosowaniu w jubilerstwie i rzemiośle artystycznym; główne złoża znajdują się w regionie bałtyckim. Gagat to odmiana węgla o wysokim połysku, stosowany tradycyjnie do produkcji biżuterii żałobnej i ozdób. Do kodu 960200 zalicza się wyroby poddane obróbce mechanicznej, rzeźbieniu, polerowaniu, szlifowaniu lub innym zabiegom nadającym kształt użytkowy lub dekoracyjny. Towary niespełniające kryterium obróbki — surowce bursztynu, gagatu lub meerschaum — klasyfikowane są w innych działach Nomenklatury Scalonej. Klasyfikacja opiera się na Ogólnych Regułach Interpretacji (ORI) i notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu HS.

Import towarów objętych kodem CN 960200 do Unii Europejskiej odbywa się na zasadach ogólnych wynikających z Unijnego Kodeksu Celnego (UKC, rozporządzenie (UE) nr 952/2013). Importer musi dysponować numerem EORI, złożyć zgłoszenie celne i przedstawić wymagane dokumenty. Bursztyn surowy lub nieobrobiony, jeśli pochodzi z wykopalisk lub posiada wartość mineralogiczną, może podlegać krajowym regulacjom wywozowym w kraju eksportu — np. ograniczeniom w eksporcie bursztynu bałtyckiego z Polski lub krajów bałtyckich. Import bursztynu z Ukrainy lub Rosji może podlegać ograniczeniom handlowym wynikającym z rozporządzeń sankcyjnych UE. Wyroby z aglomerowanego bursztynu podlegają tym samym przepisom celnym co bursztyn naturalny. Meerschaum (sepiolit) nie jest objęty specjalnymi ograniczeniami przyrodniczymi. Towary muszą spełniać ogólne wymogi bezpieczeństwa produktu wynikające z dyrektywy UE o bezpieczeństwie produktów (dyrektywa 2001/95/WE, zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2023/988). Importer powinien sprawdzić aktualne stawki celne i środki handlowe w systemie TARIC Komisji Europejskiej. Stawki preferencyjne są dostępne dla krajów objętych umowami o wolnym handlu UE lub Ogólnym Systemem Preferencji (GSP).

Klasyfikacja towaru w kodzie CN 960200 wymaga spełnienia dwóch warunków: materiał musi mieć charakter roślinny lub mineralny oraz musi być poddany obróbce nadającej mu kształt użytkowy lub dekoracyjny. Surowce roślinne — np. twarde nasiona do rzeźbienia — bez żadnej obróbki klasyfikowane są w dziale 14 Nomenklatury Scalonej. Surowy bursztyn klasyfikowany jest w pozycji 2530. Wyroby jubilerskie z bursztynu oprawionego w metal szlachetny mogą podlegać klasyfikacji w dziale 71 — decyduje reguła 3b ORI (materiał nadający zasadniczy charakter). Aglomerowane wersje materiałów — bursztyn prasowany lub sprasowany meerschaum — mogą być klasyfikowane w kodzie 960200 pod warunkiem nadania im kształtu wyrobu lub półfabrykatu. Pochodne chemiczne bursztynu, takie jak kwas bursztynowy i jego estry, wykraczają poza zakres kodu 960200 i klasyfikowane są w dziale 29. Noty wyjaśniające HS do działu 96 precyzują, które wyroby z tych materiałów kwalifikują się do tej podpozycji. W razie wątpliwości zaleca się wniosek o Wiążącą Informację Taryfową (WIT) do Krajowej Informacji Skarbowej — decyzja WIT jest wiążąca przez 3 lata na terenie całej Unii Europejskiej.

Podpozycja CN 9602 00 obejmuje materiały roślinne mineralne obrobione. Przy imporcie do UE należy zweryfikować obowiązujące stawki celne w systemie TARIC, sprawdzić wymogi dotyczące oznakowania CE (jeśli dotyczy) oraz przygotować wymaganą dokumentację celną. Klasyfikacja taryfowa powinna opierać się na Ogólnych Regułach Interpretacji (ORI) Nomenklatury Scalonej. W razie wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji zalecane jest wystąpienie o Wiążącą Informację Taryfową (WIT) do właściwego organu KAS. Należy również zweryfikować, czy produkt nie podlega ograniczeniom importowym, sankcjom lub wymo