EN: Customs Duty | DE: Zoll
Definicja
Cło to opłata pobierana przez organy celne od towarów importowanych na obszar celny danego państwa lub unii celnej. W Unii Europejskiej cła są ustalane na poziomie unijnym i stanowią element Wspólnej Taryfy Celnej (Common Customs Tariff). Dochody z ceł są tzw. środkami własnymi UE — państwa członkowskie przekazują 75% pobranych ceł do budżetu unijnego, zatrzymując 25% na pokrycie kosztów poboru.
Wysokość cła zależy od klasyfikacji taryfowej towaru (kodu CN/TARIC), jego wartości celnej oraz kraju pochodzenia. Podstawowa stawka to stawka MFN (Most Favoured Nation), stosowana wobec członków WTO. Dla krajów, z którymi UE zawarła umowy o wolnym handlu, mogą obowiązywać stawki preferencyjne lub zerowe. Istnieją również cła specjalne: antydumpingowe, wyrównawcze i ochronne.
Cło oblicza się najczęściej metodą ad valorem (procent od wartości celnej towaru), ale może być też specyficzne (kwota za jednostkę miary) lub mieszane. W Polsce cło jest pobierane przez Krajową Administrację Skarbową w momencie odprawy celnej i stanowi element podstawy opodatkowania VAT importowym.
Wysokość cła zależy od klasyfikacji taryfowej towaru (kodu CN/TARIC), jego wartości celnej oraz kraju pochodzenia. Podstawowa stawka to stawka MFN (Most Favoured Nation), stosowana wobec członków WTO. Dla krajów, z którymi UE zawarła umowy o wolnym handlu, mogą obowiązywać stawki preferencyjne lub zerowe. Istnieją również cła specjalne: antydumpingowe, wyrównawcze i ochronne.
Cło oblicza się najczęściej metodą ad valorem (procent od wartości celnej towaru), ale może być też specyficzne (kwota za jednostkę miary) lub mieszane. W Polsce cło jest pobierane przez Krajową Administrację Skarbową w momencie odprawy celnej i stanowi element podstawy opodatkowania VAT importowym.