Konstrukcje i części konstrukcji (np. mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali (z wył. budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406)

Kod CN 7308 20 Nomenklatury Scalonej obejmuje wieże i maszty kratowe (pylony) wykonane z żeliwa lub stali. W praktyce handlowej są to konstrukcje kratownicowe stosowane jako wieże telekomunikacyjne, maszty antenowe, wieże energetyczne (słupy wysokiego napięcia), wieże oświetleniowe stadionów i lotnisk, wieże obserwacyjne oraz maszty nośne dla turbin wiatrowych. Konstrukcje kratowe charakteryzują się budową z profili stalowych (kątowniki, rury, ceowniki) połączonych w trójkątne lub wielokątne moduły zapewniające wysoką sztywność przy stosunkowo niskiej masie. Klasyfikacja w kodzie 7308 20 wymaga, aby wyrób stanowił wieżę lub maszt o konstrukcji kratowej. Wieże pełnościenne (tubularne) mogą podlegać odrębnej klasyfikacji w kodzie 7308 90 jako inne konstrukcje stalowe. Słupy energetyczne z betonu nie należą do tego kodu. Norma EN 1993-3-1 Eurokod 3 definiuje wymagania projektowe dla wież i masztów stalowych, a EN 1090-1 reguluje wykonanie konstrukcji stalowych. Import prefabrykowanych wież wymaga dokumentacji projektowej, obliczeń statycznych i certyfikatów materiałowych. Klasyfikacja przebiega zgodnie z ORI regułami 1 i 6 oraz uwagami do działu 73 CN.

Import wież i masztów kratowych ze stali objętych kodem CN 7308 20 do Unii Europejskiej podlega przepisom Unijnego Kodeksu Celnego. Od 1 stycznia 2026 roku konstrukcje stalowe z pozycji 7308 podlegają mechanizmowi CBAM zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/956. Importer musi zarejestrować się jako upoważniony zgłaszający CBAM, składać kwartalne deklarację emisji wbudowanych i nabywać certyfikaty CBAM. Wieże i maszty kratowe jako konstrukcje budowlane podlegają Rozporządzeniu o wyrobach budowlanych (CPR) nr 305/2011 i wymagają oznakowania CE na podstawie normy zharmonizowanej EN 1090-1. Klasa wykonania (EXC1-EXC4) zależy od klasy konsekwencji zniszczenia i kategorii użytkowej. Wieże telekomunikacyjne i energetyczne zwykle wymagają klasy EXC3 lub EXC4. Wymagane dokumenty importowe obejmują fakturę handlową z opisem technicznym (wysokość, masa, przekrój, gatunek stali, obciążenie wiatrowe), dokumentację projektową, certyfikaty materiałowe EN 10204, deklarację właściwości użytkowych CE, dokumentację spawalniczą i świadectwo pochodzenia. Aktualne stawki celne MFN należy weryfikować w systemie TARIC.

Wieże i maszty kratowe ze stali objęte kodem CN 7308 20 mogą podlegać środkom ochrony handlu stosowanym przez UE wobec wyrobów stalowych. Środki ochronne (safeguard) na wyroby stalowe w ramach kontyngentów taryfowych (TRQ) mogą obejmować konstrukcje stalowe z pozycji 7308, z dodatkową stawką 25 procent powyżej kwartalnego limitu. Import konstrukcji stalowych z Rosji i Białorusi jest zakazany na mocy pakietów sankcji UE obejmujących wyroby z żelaza i stali. Cła antydumpingowe mogą obowiązywać na wieże stalowe z określonych krajów - aktualny status i wysokość cła AD należy weryfikować w TARIC dla konkretnego kodu TARIC i kraju pochodzenia. Wieże dla farm wiatrowych i infrastruktury energetycznej stanowią istotny segment rynku, gdzie główni dostawcy pochodzą z Chin, Turcji, Indii i Korei Południowej. Stawki preferencyjne w ramach umów FTA UE (CETA, EU-Japan EPA, EU-Korea FTA, EU-Vietnam FTA) mogą obniżyć koszty importu pod warunkiem spełnienia reguł pochodzenia. Całkowity koszt importu obejmuje wartość celną, cło konwencyjne, ewentualne środki AD i safeguard, obowiązki CBAM oraz VAT. Wszystkie środki handlowe dostępne są w systemie TARIC.

Kod CN 7308 20 Nomenklatury Scalonej obejmuje wieże i maszty kratowe ze stali w ramach działu 73 taryfy celnej UE, dotyczącego wyrobów z żelaza i stali. Klasyfikacja w tym dziale opiera się na rodzaju wyrobu, jego przeznaczeniu, sposobie wytwarzania (odlewanie, kucie, spawanie, tłoczenie) oraz materiału bazowego (żeliwo, stal niestopowa, nierdzewna lub stopowa). Prawidłowe zaklasyfikowanie wymaga analizy dokumentacji technicznej. W razie wątpliwości importer może uzyskać wiążącą informację taryfową (WIT) od organów celnych KAS, zapewniającą pewność prawną na trzy lata.