Parafina, wosk mikrokrystaliczny, gacz parafinowy, ozokeryt, wosk montanowy, wosk torfowy, pozostałe woski mineralne i podobne produkty otrzymywane w drodze syntezy lub innych procesów, nawet barwione (z wył. wazeliny i parafiny zawierającej < 0,75 % masy oleju)

Kod CN 2712 90 obejmuje pozostałe woski naftowe, w tym wosk mikrokrystaliczny, gacz, ozokeryt, wosk z węgla brunatnego, wosk torfowy, inne woski mineralne oraz podobne produkty otrzymywane w drodze syntezy lub innych procesów, nawet barwione. Wosk mikrokrystaliczny, będący jednym z głównych produktów tej pozycji, różni się od parafiny drobniejszą strukturą krystaliczną, wyższą temperaturą topnienia (62-90°C) i większą elastycznością. Gacz parafinowy jest półproduktem zawierającym olej, z którego po odolejeniu powstaje parafina. Ozokeryt to naturalny wosk mineralny wydobywany z pokładów geologicznych. Klasyfikacja do tego kodu obejmuje szeroką gamę produktów woskowych, które nie mieszczą się w pozycjach 2712 10 (wazelina) i 2712 20 (parafina o niskiej zawartości oleju). Prawidłowa klasyfikacja wymaga określenia składu chemicznego, struktury krystalicznej i właściwości fizycznych produktu.

Import wosków naftowych do UE podlega standardowym regulacjom celnym. Stawki celne należy weryfikować w systemie TARIC, ponieważ zależą od kraju pochodzenia i mogą podlegać preferencjom wynikającym z umów handlowych. Sankcje UE wobec Rosji mogą obejmować woski naftowe jako produkty pochodzące z przeróbki ropy naftowej, dlatego należy weryfikować kraj pochodzenia. Woski naftowe przeznaczone do kontaktu z żywnością muszą spełniać wymagania rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. Rozporządzenie REACH może mieć zastosowanie w zależności od składu chemicznego i przeznaczenia produktu, w szczególności w odniesieniu do zawartości wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA). Woski naftowe nie podlegają akcyzie, o ile nie są stosowane jako paliwa. Nie podlegają też mechanizmowi CBAM. Transport wosków stałych nie wymaga specjalnych oznaczeń ADR, co upraszcza logistykę. Woski płynne lub o niskiej temperaturze topnienia mogą jednak wymagać specjalnych warunków transportu.

Import wosków naftowych jest zróżnicowany w zależności od rodzaju produktu i jego przeznaczenia. Wosk mikrokrystaliczny jest szeroko stosowany w przemyśle kosmetycznym, spożywczym, opakowaniowym i elektrotechnicznym, a jego główni producenci to Chiny, Korea Południowa, USA i Niemcy. Gacz parafinowy importowany jest głównie jako surowiec do dalszego przerobu w rafineriach. Ozokeryt, wydobywany głównie na Ukrainie, jest stosowany w kosmetyce i farmacji. Przy zakupie wosków do zastosowań spożywczych i kosmetycznych wymagane są certyfikaty czystości i zgodności z normami bezpieczeństwa. Parametry jakościowe istotne przy zamówieniu to temperatura topnienia, penetracja igłowa, zawartość oleju, barwa i zapach. Woski w stanie stałym transportowane są w workach, kartonach lub beczkach. Import nie wymaga koncesji energetycznych ani rejestracji akcyzowej, co czyni tę pozycję taryfową stosunkowo prostą pod względem formalnym. Warto sprawdzić aktualny status sankcyjny produktów pochodzenia rosyjskiego.

Woski naftowe importowane do UE muszą spełniać normy bezpieczeństwa żywnościowego (Rozp. 1935/2004), jeśli są przeznaczone do kontaktu z żywnością. Wosk mikrokrystaliczny stosowany w opakowaniach spożywczych wymaga certyfikatu zgodności z FDA 21 CFR 172.886 lub odpowiednikiem europejskim. Parametry kluczowe to punkt topnienia (60-100°C), lepkość, zawartość oleju i barwa. Laboratoryjne badanie czystości jest obowiązkowe dla wosków klasy farmaceutycznej (PhEur). Import z krajów trzecich podlega stawce celnej 0% w ramach większości umów handlowych UE.