Wyroby gwintowane, z żeliwa lub ze stali, gdzie indziej niesklasyfikowane

Kod CN 7318 19 Nomenklatury Scalonej obejmuje inne wyroby gwintowane z żeliwa lub stali, niesklasyfikowane w kodach 7318 11 do 7318 16. W praktyce handlowej są to szpilki gwintowane (threaded rods, studs), pręty gwintowane, nakrętki niskoprofilowe, tuleje gwintowane, wkładki gwintowane (helicoil), dystanse gwintowane i inne elementy z gwintem maszynowym niebędące standardowymi śrubami, wkrętami ani nakrętkami. Szpilki gwintowane stosowane są w konstrukcjach stalowych, fundamentach maszyn i połączeniach kołnierzowych. Klasyfikacja w kodzie 7318 19 ma charakter rezydualny wobec kodów 7318 11-16. Decydujące znaczenie ma obecność gwintu maszynowego i brak cech klasyfikujących do śrub (łeb) lub nakrętek (gwint wewnętrzny standardowy).

Import wyrobów gwintowanych z kodu CN 7318 19 do UE podlega Unijnemu Kodeksowi Celnemu. Od 2026 roku obowiązuje CBAM. Szpilki i pręty gwintowane do zastosowań konstrukcyjnych mogą podlegać EN 15048 lub EN 14399 i wymagać CE. Szpilki kotwiące do fundamentów podlegają europejskim aprobatom technicznym (ETA). Wymagane dokumenty obejmują fakturę handlową, certyfikat producenta, deklarację CE lub ETA i świadectwo pochodzenia. Środki AD weryfikować w TARIC.

Wyroby gwintowane z kodu CN 7318 19 mogą podlegać cłom antydumpingowym UE na elementy złączne z Chin, Indii i Turcji. Szpilki gwintowane jako elementy złączne objęte są tymi samymi rozporządzeniami AD co śruby i nakrętki. Import z Rosji i Białorusi zakazany. Safeguard w TRQ. Rynek szpilek gwintowanych i prętów gwintowanych jest znaczący w sektorze budowlanym i przemysłowym. Główni dostawcy z Chin, Indii i Turcji. Stawki preferencyjne mogą obniżyć koszty. Całkowity koszt obejmuje cło, AD, safeguard, CBAM i VAT.

Kod CN 7318 19 Nomenklatury Scalonej obejmuje inne wyroby gwintowane ze stali w ramach działu 73 taryfy celnej UE, dotyczącego wyrobów z żelaza i stali. Klasyfikacja w tym dziale opiera się na rodzaju wyrobu, jego przeznaczeniu, sposobie wytwarzania (odlewanie, kucie, spawanie, tłoczenie) oraz materiału bazowego (żeliwo, stal niestopowa, nierdzewna lub stopowa). Prawidłowe zaklasyfikowanie wymaga analizy dokumentacji technicznej. W razie wątpliwości importer może uzyskać wiążącą informację taryfową (WIT) od organów celnych KAS, zapewniającą pewność prawną na trzy lata.