Wkręty do drewna, z żeliwa lub ze stali (z wył. wkrętów do podkładów)

Kod CN 7318 12 Nomenklatury Scalonej obejmuje inne wkręty do drewna z żeliwa lub stali, nieklasyfikowane w kodach 7318 10 (coach screws) i 7318 11 (samogwintujące). W praktyce handlowej są to klasyczne wkręty do drewna z łbem stożkowym, walcowym, kulistym lub krzyżakowym, z gwintem przeznaczonym do wkręcania bezpośrednio w drewno. Stosowane w stolarstwie, ciesielstwie, montażu mebli i wykończeniu wnętrz. Wkręty mogą być fosfatowane (czarne, do płyt gipsowo-kartonowych), cynkowane, mosiądzowane lub nierdzewne. Klasyfikacja wymaga gwintu do drewna i łba innego niż sześciokątny (coach screw). Wkręty samogwintujące do metalu w 7318 11, samowiercące w 7318 14. Normy: DIN 97 (wkręty do drewna z łbem stożkowym), DIN 96 (z łbem walcowym), EN 14592 (CE dla zastosowań konstrukcyjnych).

Import wkrętów z kodu CN 7318 12 do UE podlega Unijnemu Kodeksowi Celnemu. Od 2026 roku obowiązuje CBAM. Wkręty do drewna konstrukcyjnego (więźby, szkielety drewniane) podlegają EN 14592 i wymagają CE na podstawie CPR. Wkręty do płyt gipsowo-kartonowych (fosfatowane) podlegają normom producenta systemu. Wymagane dokumenty obejmują fakturę handlową, certyfikat producenta, deklarację CE i świadectwo pochodzenia. Środki AD z Chin i Turcji weryfikować w TARIC.

Wkręty do drewna z kodu CN 7318 12 mogą podlegać cłom antydumpingowym UE na elementy złączne z Chin. Na wkręty z Indii i Turcji mogą obowiązywać odrębne środki. Safeguard w TRQ z dopłatą 25 procent może obowiązywać. Import z Rosji i Białorusi zakazany. Rynek wkrętów do drewna jest jednym z największych segmentów elementów złącznych, z głównymi dostawcami z Chin, Tajwanu i Wietnamu. Stawki preferencyjne mogą obniżyć koszty. Całkowity koszt obejmuje cło, AD, safeguard, CBAM i VAT.

Kod CN 7318 12 Nomenklatury Scalonej obejmuje inne wkręty do drewna ze stali w ramach działu 73 taryfy celnej UE, dotyczącego wyrobów z żelaza i stali. Klasyfikacja w tym dziale opiera się na rodzaju wyrobu, jego przeznaczeniu, sposobie wytwarzania (odlewanie, kucie, spawanie, tłoczenie) oraz materiału bazowego (żeliwo, stal niestopowa, nierdzewna lub stopowa). Prawidłowe zaklasyfikowanie wymaga analizy dokumentacji technicznej. W razie wątpliwości importer może uzyskać wiążącą informację taryfową (WIT) od organów celnych KAS, zapewniającą pewność prawną na trzy lata.