Łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa nieciągliwego

Kod CN 730711 Nomenklatury Scalonej obejmuje ksztaltki (laczniki) rurowe z zeliwa ciaglego (malleable cast iron). Ksztaltki to elementy laczace rury w instalacjach - kolanka, trojniki, czworniki, redukcje, mufy, zaslepy, zlaczki i inne. Zeliwo ciagliwe (malleable iron) powstaje przez dlugotrwale wyzarzanie odlewow z zeliwa bialego, co nadaje mu wyzszasa plastyczność niz zeliwo szare. Ksztaltki z zeliwa ciaglego stosowane sa głównie w instalacjach wodnych, gazowych i parowych o niskich i srednich ciaenieniach. Produkowane zgodnie z EN 10242 (ksztaltki gwintowane) lub ISO 49. Klasyfikacja wymaga materialowego kryterium (zeliwo ciagliwe) i formy (ksztaltka rurowa). Od ksztaltek zelizwnych innych niz ciagliwe odroznia je metoda obrobki cieplnej.

Import ksztaltek z kodu CN 730711 do UE podlega Unijnemu Kodeksowi Celnemu. Ksztaltki cisnieniowe podlegają PED 2014/68/UE z oznakowniem CE. EN 10242 określa wymagania dla ksztaltek gwintowanych. Wymagane dokumenty: faktura handlowa, certyfikat materialowy, dokumenty przewozowe, świadectwo pochodzenia. Ksztaltki do wody pitnej muszą posiadac dopuszczenie higieniczne. Ksztaltki z zeliwa jako wyroby gotowe z dzialu 73 co do zasady nie podlegają CBAM. Aktualne przepisy należy weryfikowac.

Ksztaltki z 730711 mogą podlegac srodkom ochronnym w formie TRQ z 25% clem. Na ksztaltki z Chin mogą obowiazywac cła AD. Import z Rosji/Bialorusi objety sankcjami. Ksztaltki z zeliwa ciaglego stanowia tradycyjny segment rynku instalacyjnego. Glowni dostawcy: Chiny, Indie, Turcja i kraje UE. Calkowity koszt: MFN, AD, safeguard, VAT. Stawki w TARIC.

Kod CN 7307 11 Nomenklatury Scalonej obejmuje ksztaltki rurowe z zeliwa ciaglego w ramach działu 73 taryfy celnej UE, dotyczącego wyrobów z żelaza i stali. Klasyfikacja w tym dziale opiera się na rodzaju wyrobu, jego przeznaczeniu, sposobie wytwarzania (odlewanie, kucie, spawanie, tłoczenie) oraz materiału bazowego (żeliwo, stal niestopowa, nierdzewna lub stopowa). Prawidłowe zaklasyfikowanie wymaga analizy dokumentacji technicznej. W razie wątpliwości importer może uzyskać wiążącą informację taryfową (WIT) od organów celnych KAS, zapewniającą pewność prawną na trzy lata.