Palta, kurtki 3/4, pelerynki, peleryny, anoraki (włącznie z kurtkami narciarskimi), wiatrówki, kurtki od wiatru i podobne artykuły, męskie lub chłopięce, z włókien chemicznych (z wył. dzianych, garniturów, kompletów, marynarek, bryczesów i szortów oraz spodni na szelkach i z karczkiem typu ogrodniczki)

Kod CN 620140 obejmuje płaszcze męskie i chłopięce, peleryny i artykuły podobne z włókien sztucznych, inne niż z dzianiny. Włókna sztuczne (artificial fibres) różnią się od syntetycznych - powstają z przetworzonych polimerów naturalnych, głównie celulozy. Do tej grupy należą wiskoza, modal, lyocell (Tencel), octan celulozy i cupro. Klasyfikacja wymaga, aby włókno sztuczne stanowiło dominujący składnik wagowy warstwy zewnętrznej wyrobu. Płaszcze z mieszanek, gdzie wiskoza lub lyocell stanowią ponad 50 proc. masy tkaniny wierzchniej, klasyfikuje się właśnie do pozycji 620140. Wyroby te wyróżnia specyficzny chwyt materiału, właściwości higroskopijne oraz draperia, co czyni je popularnymi w segmencie odzieży formalnej i półformalnej.

Płaszcze z włókien sztucznych wymagają precyzyjnego oznakowania składu surowcowego. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 definiuje nazwy poszczególnych włókien sztucznych - producent musi użyć terminów takich jak wiskoza, modal, lyocell lub octan celulozy, a nie nazw handlowych jak Tencel. Procentowy udział włókien podaje się z tolerancją do 3 proc. wagowych. W zakresie bezpieczeństwa chemicznego obowiązują wymogi REACH, w tym ograniczenia stosowania formaldehydu w procesie wykończenia celulozowych tkanin, które są szczególnie podatne na utrwalanie żywicami formaldehydowymi. Kontroli podlega również zawartość metali ciężkich w barwnikach reaktywnych stosowanych powszechnie do barwienia wiskozy. Rozporządzenie GPSR nakłada obowiązek identyfikowalności wyrobu i przeprowadzenia analizy ryzyka przez podmiot gospodarczy.

Import płaszczy z włókien sztucznych do UE podlega standardowym procedurom celnym dla wyrobów odzieżowych z Działu 62. Reguły pochodzenia wymagają podwójnej transformacji - przędzenie i szycie muszą odbywać się w kraju beneficjenta preferencji. Istotne jest rozróżnienie między włóknami sztucznymi a syntetycznymi, gdyż pomyłka skutkuje błędną klasyfikacją i potencjalnymi sankcjami. Organy celne mogą przeprowadzić badanie laboratoryjne próbki tkaniny w celu potwierdzenia charakteru włókna. Wiskoza i lyocell produkowane są głównie w Azji, a kluczowi eksporterzy to Chiny, Indie i Indonezja. Przy imporcie z tych krajów należy zweryfikować dostępność preferencji taryfowych w ramach systemu GSP lub dwustronnych umów handlowych. Dokumentacja importowa powinna zawierać specyfikację materiałową z podaniem rodzaju i udziału włókien sztucznych.

Płaszcze tkane pod kodem CN 6201 40 z Działu 62 obejmują wyroby z tkanin, w odróżnieniu od dzianinowych z Działu 61. Importerzy muszą prawidłowo zadeklarować materiał dominujący - bawełna, włókna syntetyczne czy sztuczne determinują podpozycję i stawkę celną. Przy imporcie płaszczy z podszewką należy uwzględnić materiał wierzchni jako kryterium klasyfikacyjne. Tkaniny mieszane klasyfikowane są według włókna o największym udziale wagowym.