WŁÓKNA CIĄGŁE CHEMICZNE; PASEK I PODOBNE Z MATERIAŁÓW WŁÓKIENNICZYCH CHEMICZNYCH

Rozdział 54 taryfy celnej UE obejmuje włókna ciągłe chemiczne, czyli sztuczne i syntetyczne włókna w formie filamentów, a także paski i podobne materiały z tworzyw chemicznych stosowane w przemyśle włókienniczym. Włókna syntetyczne obejmują nylon (poliamid), poliester, włókna akrylowe, polipropylenowe i inne polimery syntetyczne. Włókna sztuczne to przede wszystkim wiskoza, octan celulozy (acetat) i kupro, otrzymywane z przetworzonych surowców naturalnych. Kody CN rozdziału 54 zaczynają się od pozycji 5401 (nici do szycia z włókien ciągłych chemicznych) i kończą na pozycji 5408 (tkaniny z włókien ciągłych sztucznych). Rozdział ten jest jednym z najważniejszych w sekcji XI dla współczesnego przemysłu włókienniczego, ponieważ włókna syntetyczne stanowią ponad 60% globalnej produkcji włókienniczej. Import obejmuje zarówno surowce (niedoprzędy, przędze wielowłóknowe), jak i gotowe tkaniny. Pozycje 5402-5403 klasyfikują przędze z włókien ciągłych syntetycznych i sztucznych, a pozycje 5407-5408 dotyczą tkanin. Istotne jest rozróżnienie między włóknami ciągłymi (rozdział 54) a włóknami ciętymi (rozdział 55), gdyż wpływa to na klasyfikację i stawkę celną.

Stawki celne na włókna ciągłe chemiczne zależą od rodzaju włókna i stopnia przetworzenia. Przędze z włókien ciągłych syntetycznych (pozycja 5402) podlegają stawkom od 4% do 5%. Przędze z włókien sztucznych (5403) mają zbliżone stawki od 4% do 5%. Nici do szycia (5401) objęte są stawkami od 4,3% do 5,2%. Tkaniny z włókien ciągłych syntetycznych (5407) podlegają stawkom od 8% do 12%, podobnie tkaniny z włókien sztucznych (5408). Monofil i paski syntetyczne mają stawki od 5% do 8%. Dla importerów istotny jest VAT 23% doliczany do wartości celnej powiększonej o cło.

Przy klasyfikacji włókien ciągłych chemicznych kluczowe jest rozróżnienie między włóknami syntetycznymi (z polimerów syntetycznych) a sztucznymi (z celulozy przetworzonej). Następnie należy określić formę produktu: niedoprzęd, przędza wielowłóknowa, monofil, pasek czy tkanina. Dla przędzy istotna jest masa liniowa, skręt i przygotowanie do sprzedaży detalicznej. Tkaniny klasyfikuje się według składu, masy powierzchniowej i stopnia obróbki. Ważne jest odróżnienie włókien ciągłych (rozdział 54) od włókien ciętych (rozdział 55) - decyduje o tym długość włókna w produkcie końcowym.