WEŁNA, CIENKA LUB GRUBA SIERŚĆ ZWIERZĘCA; PRZĘDZA I TKANINA Z WŁOSIA KOŃSKIEGO

Rozdział 51 taryfy celnej Unii Europejskiej obejmuje wełnę, cienką i grubą sierść zwierzęcą oraz przędzę i tkaniny z włosia końskiego. Klasyfikowane są tu surowce włókiennicze pochodzenia zwierzęcego, począwszy od wełny nieprzetworzonej (surowej), przez wełnę zgrzebloną i czesaną, aż po gotowe przędze i tkaniny wełniane. Wełna owcza stanowi najważniejszy surowiec w tym rozdziale i obejmuje zarówno wełnę strzyżoną, jak i wełnę z owiec padłych lub ubitych. Sierść cienka pochodzi głównie od kóz kaszmirskich, angorskich, alpak, wikunii oraz wielbłądów, natomiast sierść gruba obejmuje włosie od kóz zwyczajnych i innych zwierząt niewymienionych osobno. Włosie końskie, zarówno surowe jak i przetworzone na przędzę lub tkaniny, stanowi odrębną podkategorię. Rozdział ten jest kluczowy dla importerów surowców włókienniczych, producentów tkanin wełnianych oraz branży odzieżowej przetwarzającej wełnę. Kody CN w rozdziale 51 rozpoczynają się od cyfr 5101 (wełna niezgrzeblona ani nieczesana) do 5113 (tkaniny z grubej sierści zwierzęcej lub włosia końskiego). Prawidłowa klasyfikacja wymaga określenia rodzaju włókna, stopnia przetworzenia oraz masy liniowej przędzy.

Stawki celne na towary z rozdziału 51 różnią się w zależności od stopnia przetworzenia surowca. Wełna surowa i niezgrzeblona (pozycja 5101) jest zazwyczaj objęta zerową stawką celną, co ułatwia import surowców do przetworzenia w UE. Wełna zgrzeblona i czesana (pozycje 5105) podlega stawkom od 2% do 5%. Przędze wełniane (pozycje 5106-5110) objęte są stawkami od 3,8% do 5%, w zależności od typu przędzy i jej przeznaczenia. Tkaniny wełniane (pozycje 5111-5113) podlegają stawkom celnym od 8% do 12%. Importerzy powinni uwzględnić dodatkowy podatek VAT wynoszący 23% naliczany od wartości celnej powiększonej o cło.

Przy klasyfikacji towarów w rozdziale 51 kluczowe jest prawidłowe rozróżnienie między wełną a sierścią cienką i grubą, ponieważ wpływa to na przypisanie kodu CN i stawkę celną. Należy określić stopień przetworzenia włókna: surowe, zgrzeblone, czesane, przędzione czy tkane. Masa liniowa przędzy decyduje o klasyfikacji do konkretnej podpozycji. Mieszanki wełny z innymi włóknami klasyfikuje się według dominującego składnika wagowego. Warto pamiętać, że gotowe wyroby odzieżowe z wełny nie należą do rozdziału 51, lecz do rozdziałów 61 lub 62 w zależności od sposobu wykonania.