Rury, przewody i węże, sztywne, z tworzyw sztucznych (z wył. z polimerów etylenu, propylenu i chlorku winylu)

Kod CN 391729 obejmuje rury sztywne i przewody z tworzyw sztucznych innych niż polietylen (391721), polipropylen (391722) i PVC (391723). Do tej podpozycji klasyfikowane są rury z poliamidów, poliwęglanów, ABS, PVDF (polifluorek winylidenu), GFK (tworzywo wzmocnione włóknem szklanym), PTFE i innych polimerów specjalistycznych. Rury GFK stosowane są w przemyśle chemicznym i naftowym ze względu na odporność korozyjną. Rury PVDF znajdują zastosowanie w systemach prowadzenia ultraczystych mediów w przemyśle farmaceutycznym i półprzewodnikowym. Klasyfikacja wymaga identyfikacji materiału jako tworzywa sztucznego innego niż PE, PP i PVC.

Rury z tworzyw sztucznych klasyfikowane pod kodem CN 391729 podlegają rozporządzeniu REACH. Rury przeznaczone do wody pitnej muszą spełniać dyrektywę (UE) 2020/2184 i krajowe aprobaty materiałowe. Rury GFK do zastosowań ciśnieniowych muszą spełniać normę EN 14364 dla rur GFK kanalizacyjnych lub normy serii ISO 14692 dla przemysłu naftowego. Rury PVDF do zastosowań farmaceutycznych podlegają normom czystości i biokompatybilności. Rury z poliamidów do zastosowań pneumatycznych muszą spełniać normy DIN lub ISO. Ze względu na zróżnicowanie materiałów, wymogi certyfikacyjne zależą od konkretnego zastosowania i rynku docelowego.

Zgłoszenie celne rur pod kodem CN 391729 powinno precyzować typ polimeru, średnicę, grubość ścianki i przeznaczenie. Ze względu na zbiorczy charakter podpozycji, organy celne mogą wymagać dokumentacji technicznej identyfikującej materiał. Wiążąca Informacja Taryfowa jest zalecana dla rur z materiałów nietypowych. Import rur specjalistycznych do UE pochodzi z wielu krajów w zależności od typu polimeru. Preferencyjne stawki celne mogą być dostępne w ramach umów FTA. Weryfikacja stawek w TARIC jest zalecana.

Produkty klasyfikowane pod kodem CN 3917 29 jako wyroby budowlane podlegają rozporządzeniu o wyrobach budowlanych CPR (UE) 305/2011. Import wymaga oznakowania CE, deklaracji właściwości użytkowych (DoP) i zgodności z odpowiednimi normami zharmonizowanymi EN. Przy odprawie celnej wymagane są dokumenty potwierdzające certyfikację, instrukcja montażu w języku polskim oraz karta techniczna produktu. Produkty muszą spełniać wymagania dotyczące klasy reakcji na ogień i odporności mechanicznej.