Ciągniki drogowe do naczep, zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu

Kod CN 8701 22 klasyfikuje ciągniki drogowe do ciągnięcia naczep wyposażone w silnik wysokoprężny o zapłonie samoczynnym, należące do wyższej kategorii mocy w porównaniu z kodem 8701 21. Te pojazdy ciężarowe są projektowane do obsługi najcięższych zestawów drogowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 44 ton (a w niektórych krajach UE do 60 ton w ramach modularnego systemu transportu). Silniki o mocy przekraczającej 400 KM zapewniają odpowiedni zapas momentu obrotowego do pokonywania wzniesień i przyspieszania w warunkach pełnego obciążenia. Pojazdy te muszą posiadać homologację typu zgodną z rozporządzeniem (UE) 2018/858 oraz spełniać aktualne normy emisji spalin Euro VI. Wyposażenie obowiązkowe obejmuje systemy zaawansowanego wspomagania kierowcy (ADAS) wymagane przez rozporządzenie (UE) 2019/2144, w tym system wykrywania pieszych i rowerzystów w martwym polu, adaptacyjny tempomat oraz system monitorowania ciśnienia w oponach. Producenci oferują również rozwiązania telematyczne umożliwiające zdalne monitorowanie zużycia paliwa i stylu jazdy.

Prawidłowa klasyfikacja ciągników siodłowych dużej mocy pod kodem CN 8701 22 wymaga analizy specyfikacji technicznej pojazdu, w szczególności typu silnika i parametrów mocy. Rozróżnienie między podpozycjami 8701 21 a 8701 22 opiera się na granicy mocy silnika określonej w Nomenklaturze Scalonej. W przypadku wątpliwości co do właściwej klasyfikacji zalecane jest wystąpienie o Wiążącą Informację Taryfową (WIT) do właściwej izby administracji skarbowej. Przy imporcie z krajów trzecich wymagane jest złożenie zgłoszenia celnego, przedstawienie dokumentów handlowych (faktura, lista pakowa, konosament lub CMR), świadectwa pochodzenia (dla stawek preferencyjnych) oraz dokumentacji technicznej pojazdu. Wartość celna ustalana jest zgodnie z metodami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013 (Unijny Kodeks Celny), przy czym do wartości transakcyjnej wlicza się koszty transportu do granicy UE i ubezpieczenia. Ciągniki siodłowe importowane z niektórych krajów mogą podlegać cłom antydumpingowym – aktualny status należy sprawdzić w bazie TARIC.

Ciągniki siodłowe dużej mocy (CN 8701 22) podlegają rygorystycznym wymaganiom technicznym i ekologicznym obowiązującym w UE. Silniki muszą być wyposażone w systemy oczyszczania spalin obejmujące selektywną redukcję katalityczną (SCR), recyrkulację spalin (EGR) oraz filtr cząstek stałych (DPF), zapewniające zgodność z limitem emisji NOx wynoszącym 0,46 g/kWh i cząstek stałych 0,01 g/kWh według normy Euro VI. Regulacje dotyczące emisji CO2 z pojazdów ciężkich (rozporządzenie (UE) 2019/1242) nakładają na producentów obowiązek redukcji średniej emisji CO2 sprzedawanych pojazdów, co przekłada się na stały rozwój efektywności paliwowej. Pojazdy muszą również spełniać wymagania regulaminów EKG ONZ dotyczących bezpieczeństwa, w tym regulaminu nr 13 (hamowanie), nr 43 (szyby bezpieczne), nr 46 (lusterka) i nr 107 (budowa autobusów i autokarów – w zakresie ciągników z kabiną sypialną). Import pojazdów niespełniających tych wymagań jest niedopuszczalny, a pojazd nie uzyska rejestracji na terytorium UE.