Żelazka do prasowania, elektryczne

Podpozycja 8516 40 Nomenklatury Scalonej obejmuje żelazka elektryczne przeznaczone do prasowania tkanin, zarówno parowe, jak i suche (bez funkcji pary). W praktyce handlowej najważniejsze kategorie to żelazka parowe z generatorem pary wbudowanym w korpus, żelazka suche z termiczną regulacją temperatury stopy grzejnej, żelazka podróżne o niższej mocy i kompaktowych wymiarach oraz stacje parowe z oddzielnym zbiornikiem wody i pompą ciśnieniową. Klasyfikacja opiera się na regule 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Kluczowym kryterium jest zastosowanie elementu grzejnego oporowego do nagrzewania stopy żelazka. Stacje parowe z oddzielnym generatorem pary klasyfikuje się również w podpozycji 8516 40, pod warunkiem że całość stanowi komplet w rozumieniu reguły 3b ORI. Urządzenia do prasowania przemysłowego (prasy krawieckie, magle) klasyfikuje się w pozycji 8451 jako maszyny do obróbki tekstyliów. Parownice do odzieży (steamery pionowe) mogą klasyfikować się w podpozycji 8516 79 jako inne urządzenia elektrotermiczne, a nie w 8516 40. W przypadku wątpliwości klasyfikacyjnych zaleca się uzyskanie Wiążącej Informacji Taryfowej od właściwego organu celnego.

Żelazka elektryczne z podpozycji 8516 40 wprowadzane na rynek UE podlegają dyrektywie niskonapięciowej LVD (2014/35/UE) oraz dyrektywie kompatybilności elektromagnetycznej EMC (2014/30/UE), co wymaga oznakowania CE. Producent lub importer musi sporządzić deklarację zgodności UE i prowadzić dokumentację techniczną potwierdzającą spełnienie norm zharmonizowanych, w szczególności EN 60335-1 (ogólne wymagania bezpieczeństwa urządzeń gospodarstwa domowego) oraz EN 60335-2-3 (wymagania szczegółowe dla żelazek). Dyrektywa RoHS 2 (2011/65/UE) ogranicza zawartość substancji niebezpiecznych. Dyrektywa WEEE 2 (2012/19/UE) nakłada obowiązek rejestracji w krajowym rejestrze zużytego sprzętu elektrycznego i zapewnienia systemu zbierania i recyklingu. Rozporządzenie GPSR (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów wymaga od importerów spoza UE wyznaczenia przedstawiciela odpowiedzialnego za zgodność. CBAM nie ma zastosowania do urządzeń gospodarstwa domowego z działu 85. Żelazka elektryczne mogą podlegać wymogom ekoprojektu w ramach rozporządzeń delegowanych do dyrektywy 2009/125/WE, choć obecnie nie istnieje odrębny regulamin ekoprojektu dla żelazek. Etykieta energetyczna UE nie jest wymagana dla żelazek elektrycznych.

Aktualne stawki celne MFN dla żelazek elektrycznych z podpozycji 8516 40 należy weryfikować w bazie TARIC Komisji Europejskiej przed każdą odprawą celną. Żelazka elektryczne nie są produktami informatycznymi objętymi Porozumieniem ITA, dlatego nie korzystają z zerowej stawki celnej ITA. Preferencyjne stawki celne mogą być dostępne w ramach umów o wolnym handlu UE, m.in. CETA (Kanada), EPA (Japonia), EU-Korea, EVFTA (Wietnam), TCA (Wielka Brytania). Warunkiem zastosowania stawki preferencyjnej jest spełnienie reguł pochodzenia i dostarczenie ważnego dowodu pochodzenia. Chiny są dominującym producentem żelazek elektrycznych na rynku globalnym - importerzy powinni weryfikować w TARIC, czy nie obowiązują środki antydumpingowe lub wyrównawcze dla tej podpozycji. Import z Rosji i Białorusi może podlegać ograniczeniom sankcyjnym. Przy imporcie wymagane są: faktura handlowa ze specyfikacją techniczną, dokumenty przewozowe, numer EORI importera, deklaracja zgodności CE oraz dokumentacja potwierdzająca zgodność z RoHS i normami bezpieczeństwa. Przy imporcie naliczany jest krajowy podatek VAT.

Urządzenia grzejne z podpozycji 8516 40 podlegają rozporządzeniom ekoprojektu i etykietowania energetycznego UE. Podgrzewacze wody (851610) wymagają etykiety energetycznej A+ do F. Kuchenki mikrofalowe i płyty grzewcze muszą spełniać LVD i EMC. Stawka MFN: 2,7%. Od 2024 r. obowiązuje wymogi USB-C dla urządzeń z zasilaniem kablowym poniżej 100 W. Import wymaga rejestracji WEEE i RoHS 2.