Kotły parowe, włączając kotły hybrydowe (z wył. kotłów centralnego ogrzewania do gorącej wody, mogących również wytwarzać parę o niskim ciśnieniu)

Podpozycja 8402 19 Nomenklatury Scalonej obejmuje kotły parowe inne niż wodnorurowe, w tym kotły płomienicowe (fire-tube), płomienicowo-płomieniówkowe oraz inne konstrukcje parowe nieklasyfikowane w podpozycjach 8402 11 i 8402 12. W kotle płomienicowym gorące spaliny przepływają wewnątrz rur otoczonych wodą w walczaku, co ogranicza ciśnienie robocze do około 25 bar, lecz zapewnia prostszą konstrukcję i niższe koszty. Kotły płomienicowe stosuje się w mniejszych zakładach przemysłowych, pralniach, szpitalach, hotelach i instalacjach grzewczych wymagających pary o parametrach niskich i średnich. Typowe wydajności wynoszą od 0,5 do 20 ton pary na godzinę. Do podpozycji 8402 19 klasyfikuje się również kotły parowe z rurami ognistymi typu lokomotywowego i kotły serii przemysłowej nie kwalifikujące się jako wodnorurowe. Klasyfikację przeprowadza się zgodnie z ORI regułami 1 i 6. Kluczowym kryterium jest odróżnienie od kotłów wodnorurowych (8402 11/12) oraz od kotłów przegrzewających wodę (8402 20). Części kotłów parowych klasyfikuje się w podpozycji 8402 90.

Kotły parowe z podpozycji 8402 19 podlegają dyrektywie PED 2014/68/UE jako urządzenia ciśnieniowe. Kategoria ryzyka PED zależy od iloczynu ciśnienia i pojemności: większość kotłów płomienicowych przemysłowych kwalifikuje się do kategorii III lub IV, wymagając oceny zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej. Norma zharmonizowana EN 12953 (kotły walczakowe, shell boilers) jest główną normą stosowaną do kotłów płomienicowych, określającą wymagania projektowe, materiałowe, produkcyjne i badawcze. Oznakowanie CE jest obowiązkowe. Import wymaga posiadania numeru EORI, zgłoszenia celnego z kodem CN 8402 19, deklaracji zgodności UE, certyfikatu jednostki notyfikowanej oraz dokumentacji technicznej. Kotły spalające paliwa kopalne podlegają również dyrektywie Ecodesign i rozporządzeniom wykonawczym dotyczącym kotłów na paliwa stałe. Dyrektywa EMC 2014/30/UE może dotyczyć systemów sterowania elektronicznego kotła. Rozporządzenie maszynowe (UE) 2023/1230 stosuje się do elementów mechanicznych jak podajniki paliwa i systemy odpopielania.

Stawki celne MFN dla kotłów parowych z podpozycji 8402 19 należy weryfikować w bazie TARIC Komisji Europejskiej. Kotły płomienicowe to standardowe produkty przemysłowe produkowane seryjnie przez wielu producentów na świecie. Główni eksporterzy to firmy z Niemiec, Włoch, Wielkiej Brytanii, Chin i Turcji. Preferencyjne stawki celne mogą być dostępne w ramach umów FTA, GSP i umów bilateralnych UE po spełnieniu reguł pochodzenia. Produkty działu 84 nie podlegają mechanizmowi CBAM. Importer powinien sprawdzić w TARIC ewentualne cła antydumpingowe na kotły z danego kraju pochodzenia. Wartość celna obejmuje koszt kotła z wyposażeniem standardowym, automatyką i armatarą. Koszty transportu do granicy UE wchodzą w skład wartości celnej CIF. Przy imporcie naliczany jest VAT wg stawki krajowej. Organy nadzoru rynku mogą weryfikować zgodność importowanych kotłów z dyrektywą PED. Aktualne stawki i środki handlowe weryfikować w TARIC przed każdym importem.