Palta, kurtki 3/4, pelerynki, peleryny, anoraki (włącznie z kurtkami narciarskimi), wiatrówki, kurtki od wiatru i podobne artykuły, męskie lub chłopięce, z pozostałych materiałów włókienniczych (z wył. dzianych, garniturów, kompletów, marynarek, bryczesów i szortów oraz spodni na szelkach i z karczkiem typu ogrodniczki)

Kod CN 620190 obejmuje płaszcze męskie i chłopięce, peleryny, kurtki i podobne artykuły odzieży wierzchniej z pozostałych materiałów włókienniczych, nieujęte w podpozycjach 620111 do 620140. Pozycja ta klasyfikuje płaszcze wykonane z wełny, jedwabiu, lnu oraz innych włókien naturalnych i mieszanek, które nie kwalifikują się do bardziej szczegółowych podpozycji. Dotyczy to również płaszczy z tkanin mieszankowych, gdzie żadne z włókien syntetycznych, sztucznych ani bawełna nie stanowi dominującego składnika wagowego warstwy zewnętrznej. Wyrób musi być wykonany z tkaniny (nie z dzianiny) i posiadać cechy użytkowe oraz krój właściwe dla odzieży wierzchniej. Klasyfikacja wymaga dokładnej analizy składu surowcowego, potwierdzonej dokumentacją od producenta lub wynikiem badań laboratoryjnych.

Import płaszczy klasyfikowanych pod kodem 620190 podlega tym samym wymogom regulacyjnym co pozostałe artykuły odzieżowe z Działu 62. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 nakłada obowiązek etykietowania składu surowcowego w języku kraju przeznaczenia, z podaniem procentowego udziału każdego włókna. W przypadku płaszczy z wełny etykieta może zawierać oznaczenie czystej żywej wełny (pure new wool) pod warunkiem spełnienia wymogów jakościowych. Wymogi REACH obowiązują w zakresie barwników azowych, formaldehydu i niklu w elementach metalowych. Płaszcze z jedwabiu mogą wymagać dodatkowej dokumentacji potwierdzającej skład, gdyż jedwab jest włóknem o wysokiej wartości i bywa zastępowany tańszymi materiałami. Rozporządzenie GPSR wymaga zapewnienia identyfikowalności produktu w łańcuchu dostaw i przeprowadzenia oceny ryzyka.

Płaszcze klasyfikowane do kodu 620190 pochodzą z różnych krajów, w zależności od rodzaju użytego włókna. Płaszcze wełniane produkowane są głównie we Włoszech, Wielkiej Brytanii i krajach azjatyckich, podczas gdy wyroby z jedwabiu importuje się przede wszystkim z Chin i Indii. Reguły pochodzenia dla odzieży z Działu 62 wymagają podwójnej transformacji. Przy imporcie z krajów trzecich należy zweryfikować dostępność preferencji celnych w bazie TARIC. Organy celne mogą kwestionować klasyfikację, jeśli dokumentacja składu surowcowego jest niekompletna lub budzą wątpliwości co do dominującego włókna. W przypadku sporów klasyfikacyjnych możliwe jest uzyskanie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT), która zapewnia pewność prawną co do prawidłowego kodu CN na okres trzech lat od daty wydania.

Płaszcze tkane pod kodem CN 6201 90 z Działu 62 obejmują wyroby z tkanin, w odróżnieniu od dzianinowych z Działu 61. Importerzy muszą prawidłowo zadeklarować materiał dominujący - bawełna, włókna syntetyczne czy sztuczne determinują podpozycję i stawkę celną. Przy imporcie płaszczy z podszewką należy uwzględnić materiał wierzchni jako kryterium klasyfikacyjne. Tkaniny mieszane klasyfikowane są według włókna o największym udziale wagowym.