EN: Customs Supervision | DE: Zollüberwachung
Definicja
Dozór celny to ogół działań podejmowanych przez organy celne w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawa celnego, a w szczególności uniemożliwienia usuwania się towarów nieunijnych spod kontroli celnej. Zgodnie z art. 134 UKC, towary wprowadzone na obszar celny UE podlegają dozorowi celnemu od momentu ich wprowadzenia i pozostają pod tym dozorem tak długo, jak jest to konieczne do określenia ich statusu celnego.
Towary nieunijne pozostają pod dozorem celnym aż do momentu, gdy: zmienią swój status celny (np. zostaną dopuszczone do obrotu), zostaną wyprowadzone z obszaru celnego UE, zostaną zniszczone lub zrzeczone na rzecz Skarbu Państwa. W praktyce dozór celny oznacza, że towary muszą być składowane w miejscach zatwierdzonych przez organy celne (np. w składach celnych, wolnych obszarach celnych) i nie mogą być swobodnie używane, przetwarzane ani zbywane bez zgody organów celnych.
Naruszenie dozoru celnego — np. usunięcie towaru spod dozoru bez zezwolenia — prowadzi do powstania długu celnego (art. 79 UKC) i może skutkować sankcjami karnymi skarbowymi. Dozór celny różni się od kontroli celnej tym, że jest stanem ciągłym, a nie jednorazową czynnością.
Towary nieunijne pozostają pod dozorem celnym aż do momentu, gdy: zmienią swój status celny (np. zostaną dopuszczone do obrotu), zostaną wyprowadzone z obszaru celnego UE, zostaną zniszczone lub zrzeczone na rzecz Skarbu Państwa. W praktyce dozór celny oznacza, że towary muszą być składowane w miejscach zatwierdzonych przez organy celne (np. w składach celnych, wolnych obszarach celnych) i nie mogą być swobodnie używane, przetwarzane ani zbywane bez zgody organów celnych.
Naruszenie dozoru celnego — np. usunięcie towaru spod dozoru bez zezwolenia — prowadzi do powstania długu celnego (art. 79 UKC) i może skutkować sankcjami karnymi skarbowymi. Dozór celny różni się od kontroli celnej tym, że jest stanem ciągłym, a nie jednorazową czynnością.